تفاوت خلع ید و تخلیه ید

خیر برای دادخواست خلع ید ارائه اصل سند مالکیت لازم است یعنی ابتدا مالکیت خواهان خلع ید باید اثبات شود.

خیر خلع ید یک دعوای حقوقی است و امکان طرح شکایت کیفری وجود ندارد.

خواهان می‌تواند هم از طریق شکایت کیفری تصرف عدوانی و هم از طریق دادخواست حقوقی خلع ید طرح دعوا کند.

خیر درصورتی‌که روابطِ موجر و مستأجر حکم‌فرما باشد امکان ارائه دادخواست خلع ید وجود ندارد و باید برای تخلیه ید با توجه به قرارداد اجاره اقدام کند.

مالک می‌تواند هم خود و هم با گرفتن وکیل برای دستور تخلیه اقدام کند و خلع ید معنایی ندارد.

بعد از اخذ حکم خلع ید شما می‌بایست که به اجرای احکام مراجعه کرده و تقاضای صدور اجرائیه نمایید. لذا مشکلی در خصوص اینکه همسر سابق شما در آن مکان زندگی می‌کند وجود ندارد.

درصورتی‌که بین مالک و مستأجر قرارداد اجاره‌ای باشد و مستأجر (به مدت سه ماه) از پرداخت اجاره امتناع نماید و یا مدت قرارداد به اتمام برسد و مستأجر تخلیه نکند نیازی به گذراندن مراحل تخلیه نیست و موجر می‌تواند دستور تخلیه که فوری است را دریافت کند.

خیر مزاحمت ارتباطی با خلع ید ندارد و باید دادخواست مزاحمت و یا ممانعت از حق تنظیم کرد.

بله به دلیل اینکه باید دادخواست تنظیم شود نیاز به هزینه‌های دادرسی و مراحل دادرسی خواهد بود.

ورثه می‌توانند به یکی از وراث برای طرح دعوای خلع ید وکالت بدهند و آن فرد توأمان هم برای انحصار وراثت اقدام می‌کند و هم دادخواست خلع ید و دریافت اجرت‌المثل را می‌دهد.