وکیل اراضی ملی

وکیل اراضی ملی ⚡ وکیل منابع طبیعی و موات ✅ دعوای اعتراض ملی شدن اراضی ✅ دعاوی اراضی موات شهری ✅ دعاوی اراضی موات غیرشهری ✅ دعاوی اراضی ملی و منابع طبیعی

☑️ وکلای پایه یک دادگستری☑️ تخصص در دعاوی ملکی
☑️ همکاران ما☑️ اساتید دانشگاه و قضات بازنشسته
☑️ عضو کانون وکلای مرکز☑️ اولین دفتر حقوقی تخصصی ملکی
☑️ تصمیم گیری جمعی☑️ گزارش دهی منظم
وکیل اراضی ملی

وکیل منابع طبیعی

یکی از منابع بسیار مهم در زندگی انسان‌ها «زمین» است که به علت رشد روزافزون جمعیت و پیچیدگی روابط حقوقی، سازمان‌دهی و وضع مقررات مخصوص برای اجرای عدالت و بهره‌مند شدن تمامی انسان‌ها از منابع طبیعی در جوامع ضروری است.

از سالیان گذشته و قبل از انقلاب به منظور ایجاد تعادل میان اقشار مختلف جامعه، قانون‌گذار عرصه و اعیان تمام اراضی جنگلی و مراتع کشور را ملی اعلام نمود. لذا آن دسته از اراضی را که به دلیل جنگل یا مرتع بودن ملی تشخیص داده شدند «اراضی ملی» نامید.

به دنبال این عمل قانون‌گذار، دعوایی تحت عنوان اعتراض به تشخیص اراضی ملی در نظام حقوقی ما شکل‌گرفته که به دلیل تعدد خواهان‌ها و خواندگان به‌علاوه قوانین مختلف تصویب شده در این خصوص و همچنین، نبود یک رویه قضائی واحد و منسجم، از پیچیدگی مخصوص به خود برخوردار است.

ما در دفتر حقوقی وکلای ایران زمین که در زمینه خدمات وکیل ملکی تخصصی فعالیت داریم ، میتوانیم در این موضوع ملکی (اراضی ملی) مشاوره دهیم.

وکیل ملکی

در سال 1341، قانونی تحت عنوان «قانون ملی شدن جنگل‌ها و مراتع» به تصویب رسید. ماده یک قانون مذکور بیان می‌دارد:


«از تاریخ تصویب این تصویب‌نامه قانونی، عرصه و اعیانی کلیه جنگل‌ها و مراتع و بیشه‌های طبیعی و اراضی جنگلی کشور، جزء اموال عمومی محسوب و متعلق به دولت است، ولو اینکه قبل از این تاریخ، افراد آن را متصرف شده و سند مالکیت گرفته باشند.»

در راستای اجرای این قانون مرجع صالح، با بررسی سابقه و سنجش موقعیت یک محدوده مشخص از اراضی با معیارهای مشخص و از پیش تعیین‌شده، مبادرت به اعلام ملی بودن تمام یا بخشی از آن محدوده می‌نماید. این عمل از طریق صدور برگی به نام «برگ تشخیص» انجام می‌گیرد و در اثر این تشخیص، طبق ماده یک قانون فوق، از متصرفان یا مالکان این اراضی به نفع دولت سلب مالکیت می‌شود.

همین تشخیص است که نقطه شروع اعتراض و طرح دعوایی با عنوان دعوای اعتراض به تشخیص ملی بودن اراضی می‌گردد؛ چراکه عمومات قانون ملی شدن جنگل‌ها توسط همین قانون و برخی قوانین دیگر با مستثنیاتی مواجه است و عموماً دعاوی معترضین حول این ادعا که اراضی مزبور در زمره این مستثنیات است، شکل می‌گیرد.

دعوای اعتراض ملی شدن اراضی

دعاوی مذکور از جهت اصل ارکان با سایر دعاوی حقوقی مشترک است؛ آنچه باعث پیچیدگی آن می‌گردد، گذر سالیان متمادی از زمان ملی اعلام شدن اراضی جنگلی و مراتع از سوی قانون‌گذار و نیز گسترش محدوده شهرها و تغییر وضعیت اراضی است. همچنین کثرت اشخاص حقیقی یا حقوقی که می‌توانند خواهان یا خوانده دعوا قرار گیرند بر پیچیدگی موضوع می‌افزاید.

کسانی که به موجب قانون می‌توانند به ملی شدن اراضی اعتراض نمایند عبارت‌اند از:

  • زارعین صاحب اراضی نسق: افرادی که بر اثر اجرای قوانین اصلاحات ارضی مربوط به قبل از انقلاب، زمین به آن‌ها واگذار شده است.
  • مالکین: اشخاص حقیقی یا حقوقی که به موجب قوانین، مالک زمین شناخته شوند.
  • صاحبان باغات و تأسیسات: افرادی که مدعی مالکیت عرصه و اعیان باغات و تأسیسات.
  • سازمان‌ها و مؤسسات دولتی.

در صورت عدم اعتراض و پس از تشخیص منابع ملی با رعایت تشریفات مخصوصی، سند مالکیت به نام دولت جمهوری اسلامی ایران با نمایندگی وزارت جهاد کشاورزی و در مناطق آزاد تجاری – صنعتی و همچنین مناطق ویژه اقتصادی، با نمایندگی سازمان منطقه صادر می‌شود.

مرجع صالح به رسیدگی

مرجع صالح برای رسیدگی بدوی به اعتراضات بر تشخیص ملی بودن اراضی، در گذشته هیئت هفت نفره‌ای موسوم به «هیئت ماده‌واحده قانون تعیین تکلیف اراضی اختلافی موضوع اجرای ماده 56 قانون جنگل‌ها و مراتع مصوب 1367» تشکیل شده بود که به‌موجب قانونی تحت همین عنوان تشکیل شد و صلاحیت رسیدگی به اعتراضات را داشت.

ولی به‌تصریح تبصره 1 ماده 9 «قانون افزایش بهره‌وری بخش کشاورزی و منابع طبیعی» مصوب 1389/4/23، یک سال پس از لازم‌الاجرا شدن این قانون، به حکم مقرر در تبصره مذکور، رسیدگی به اعتراضات در صلاحیت شعب ویژه‌ای که از سوی رئیس قوه قضاییه ایجاد می‌شوند، قرار گرفت.
در سال 1394 بعد از اجرای تبصره 1 ماده 9 قانون افزایش بهره‌وری، به فاصله سه سال از اجرای قانون مذکور، این بار قانون‌گذار لایحه ای تحت عنوان «قانون رفع موانع تولید رقابت‌پذیر و ارتقای نظام مالی» تصویب نمود که در ماده 45 قانون مذکور برخی از مواد قانون افزایش بهره‌وری از جمله تبصره 1 و 2 ماده 9 مورد اصلاح قرار گرفت.

در بند 1 ماده 45 قانون رفع موانع تولید، عبارت «ظرف مدت یک سال» به «ظرف مدت پنج سال پس از تصویب این قانون» افزایش یافت و عبارت عکس‌های هوایی سال 1346 نیز به عنوان مستندات قابل‌قبول پذیرفته شده به انتهای این تبصره اضافه گردید.

بنابراین اشخاصی که قصد اعتراض به ملی شدن اراضی دارند، باید ظرف 5 سال از تاریخ لایحه رفع موانع تولید رقابت‌پذیر و ارتقای نظام مالی (مصوب 1394)، به شعب ویژه محاکم دادگستری مراجعه نمایند. با توجه به اصول کلی حقوق، رأی شعب مذکور، مجدداً قابل‌اعتراض در دادگاه تجدیدنظر استان می‌باشد.

خدمات تخصصی دفتر حقوقی وکلای ایران زمین در دعاوی مربوط به ملی شدن اراضی

دفتر حقوقی وکلای ایران زمین یک موسسه فوق تخصصی در زمینه امور ملکی می‌باشد. در این موسسه تعدادی از وکلای فارغ‌التحصیل از بهترین دانشگاه‌های کشور وجود دارد که هرکدام در یکی از بخش‌ها و دعاوی امور ملکی دارای تخصص و تبحر بوده و به صورت اختصاصی در همان حوزه فعالیت می‌کند. همچنین تعدادی قاضی بازنشسته در این موسسه وجود دارد که در انواع پرونده‌های ملکی اقدام به راهنمایی و ارائه مشورت به وکلا می‌کنند.

در خصوص دعاوی مربوط به ملی شدن اراضی، یک تیم حقوقی متخصص در این موسسه فعالیت می‌کند که به صورت حرفه ای و تخصصی به انواع پرونده‌های مربوط به اراضی ملی رسیدگی کرده و بهترین نتیجه را برای موکلین کسب می‌کنند.

وکیل ملکی در تهران

از جمله مزایای دفتر حقوقی وکلای ایران زمین در دعاوی مربوط به ملی شدن اراضی عبارت‌اند از:

  • قبول وکالت در کلیه دعاوی مختلف مربوط به اعتراض به ملی شدن اراضی، از قبیل دعاوی اراضی موات شهری، دعاوی اراضی موات غیرشهری، دعاوی اراضی ملی و منابع طبیعی و …
  • ارائه مشاوره کامل و جامع در خصوص دعاوی مختلف مراجعان در خصوص اراضی ملی، اعتراض به آن، زمین‌های موات و …
  • مطالعه دقیق پرونده موضوع مورد اختلاف و همچنین کلیه مدارک و اسناد موجود جهت انطباق آن با قوانین مربوطه برای یافتن نقشه و طراحی بهترین استراتژی برای کسب بهترین نتیجه ممکن.
  • مشورت وکلای ایران زمین در خصوص پرونده‌های مربوطه با یکدیگر و استفاده از تخصص و تجربه دیگر همکاران جهت کشف بهترین استراتژی رسیدگی به پرونده.
  • استفاده از مشورت‌های قضات بازنشسته در انواع پرونده‌های حقوقی.
  • دریافت حق‌الوکاله منصفانه و متناسب با پرونده مورد دعوا.
  • در صورت لزوم و عدم کسب نتیجه مطلوب، اعتراض به آرای شعب خاص دادگستری، در دادگاه‌های تجدیدنظر.
  • پیگیری پرونده به صورت منظم و مستمر تا آخرین روز رسیدگی.

یک پاسخ

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *